15.12.2022. Biegunka tłuszczowa (łac. steatorrhoea) to odmiana biegunki, w której stolec ma charakter tłuszczowy – kał jest połyskliwy, może mieć na powierzchni krople tłuszczu i trudno się spłukuje. Najczęściej związana jest z problemami z trawieniem lub wchłanianiem tłuszczów z pokarmu. Jeśli nie jest ona tylko pojedynczym Lamblioza (giardioza) - leczenie. W leczeniu gardiozy stosuje się leczenie objawowe biegunki, jak w przypadku innych rodzajów ostrej biegunki. Ponadto stosuje się leki mające na celu wyeliminowanie pasożyta z organizmu. Należą do nich tynidazol, nitazoksanid, metronidazol, albendazol, mebendazol i paromycynę. Rozpoznanie uwzględnia objawy dodatkowe. Stolec może zawierać krew lub śluz, dodatkowo często towarzyszą takie objawy, jak nudności, wymioty, stan podgorączkowy, ogólne osłabienie. Biegunka, która trwa do 14 dni, to biegunka ostra, a trwająca dłużej to biegunka przewlekła. Jakie są przyczyny biegunki po jedzeniu? Biegunka przewlekła, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci, stanowi istotny problem kliniczny. Artykuł w sposób zwięzły i przejrzysty przedstawia najważniejsze czynniki etiologiczne i mechanizmy biegunki przewlekłej u dzieci, z uwzględnieniem podziałów wiekowych, oraz omawia podstawowe aspekty postępowania różnicującego. Cz, 24-07-2014 Forum: Zdrowie małego dziecka - Re: Przewlekła biegunka u dwulatka. Re: Przewlekła biegunka u dwulatka. Witam, biegunka mogła mieć charakter wirusowy (posiew wówczas będzie ujemny), kolejna infekcja z katarem, która się nałożyła na okres świeżo po poprzedniej infekcji mogła spowodować dłużej trwającą biegunkę . Biegunka poantybiotykowa. Biegunka należy do ścisłej „czołówki” działań niepożądanych wywołanych kuracją antybiotykową. Szacuje się, że występuje nawet u ok. 10-40% dzieci zarówno w trakcie, jak i po zakończeniu leczenia. Probiotyki mają za zadanie chronić jelita przed wyjałowieniem i zapobiec rozwojowi biegunki . Biegunka sama w sobie nie jest chorobą, ale objawem choroby lub oznaką nieprawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. Może mieć różne przyczyny i różny przebieg. Biegunka ostra Lekarze uważają, że biegunka ostra to taka, która trwa poniżej 14 dni. Najczęstsze jej przyczyny to: zakażenie wirusowe – biegunka u dzieci to najczęściej efekt zarażenia rotawirusem, nasilenie zachorowań następuje w okresie jesienno-zimowym, często nazywana jest grypą żołądkową lub jelitową, ma gwałtowny, ale krótkotrwały przebieg, zakażenie bakteryjne – najczęściej dochodzi do niego w wyniku kontaktu z bakteriami Salmonelli, E-coli, Clostridium, skutecznym sposobem zapobiegania jest przestrzeganie zasad higieny, zatrucie pokarmowe – biegunka występuje w kilka godzin po spożyciu zakażonego terminu, należy prawidłowo przechowywać żywność i spożywać ją zgodnie z terminem przydatności do spożycia, biegunka po leczeniu antybiotykami – antybiotyki niszczą florę bakteryjną, dlatego bezwzględnie podczas ich zażywania należy przyjmować probiotyki. Biegunka przewlekła Za biegunkę przewlekłą uważa się dolegliwości trwające powyżej 14 dni. Spowodowana może być: pasożytami, celiakią, alergią pokarmową. Czasami może zdarzyć się, że biegunka ostra przechodzi w stan przewlekły. Oczywiście niezbędna jest wtedy interwencja lekarza. Postępowanie w czasie biegunki W początkowym okresie możemy stosować domowe sposoby na biegunkę. Już nasi przodkowie wiedzieli jak zatrzymać biegunkę przy pomocy środków naturalnych. Ich zaletą jest dostępność, przyswajalność i brak niepożądanych działań ubocznych. Najbardziej uniwersalna jest marchwianka, ponieważ można podawać ją już niemowlętom. Marchwiankę przyrządzamy z 0,5 kg marchwi i 1l wody. Gotujemy do miękkości i miksujemy. Potem uzupełniamy wodą do 1l i ponownie gotujemy. Podajemy kilka razy dziennie w niewielkich porcjach. Skutecznym i szybko działającym środkiem jest czarna jagoda. Można przygotować napar z suszonych owoców (trzeba gotować 10 minut), zasypać jagody cukrem i pasteryzować (w sezonie przygotowujemy zapasy na zimę). Dzięki zawartym w marchewce pektynom oraz garbnikom w borówce, szybko odbudowywana jest błona śluzowa przewodu pokarmowego. Po opanowaniu najostrzejszych objawów do diety można włączyć produkty lekkostrawne i ściągające. Ryż na wodzie z tartym jabłkiem, mus z bananów, biszkopty, kremy warzywne. Podczas całej kuracji dziecku należy podawać dużą ilość płynów, by nie doszło do odwodnienia. Najlepsza jest przegotowana woda z dodatkiem elektrolitów. Wskazane jest także podawanie probiotyków, które przyśpieszają odbudowę prawidłowej flory bakteryjnej w przewodzie pokarmowym. W okresie biegunki nie należy podawać dziecku surowych owoców (z wyjątkiem tartego jabłka), soków, napojów zawierających duże ilości cukru. Po ustąpieniu objawów można zacząć podawać dziecku normalne posiłki. Jeżeli mimo zastosowanych środków biegunka u dziecka nie ustępuje, należy udać się do lekarza, by ustalił dalszy tok postępowania. W przypadku wystąpienia objawów odwodnienia organizmu należy natychmiast udać się do szpitala. Artykuł na podstawie: Co to jest biegunka przewlekła i jakie są jej przyczyny? Jest to stan chorobowy polegający na oddawaniu większej liczby stolców o luźnej lub wodnistej konsystencji, niekiedy z obecnością krwi lub śluzu, utrzymujący się powyżej 2 tygodni (wg innych autorów – powyżej 4 tyg.), doprowadzający często do niedożywienia. W zależności od przyczyny biegunkę przewlekłą dzieli się na kilka rodzajów. Rodzaje biegunki przewlekłej Biegunka osmotyczna powstaje najczęściej w wyniku upośledzenia trawienia składników pokarmowych w jelitach. Dotyczy to głównie węglowodanów, które po przemieszczeniu do jelita grubego ulegają fermentacji bakteryjnej, tworząc związki, które hamują wchłanianie wody z jelita grubego. To z kolei powoduje oddawanie luźnych lub wodnistych stolców. Przyczyną takiego rodzaju biegunki najczęściej są wtórne zaburzenia jelitowe po biegunkach infekcyjnych, a także po antybiotykoterapii, w następstwie nietolerancji węglowodanów (fruktoza, sorbitol, laktoza). Występuje w takich stanach chorobowych, jak celiakia, zespół rozrostu bakteryjnego, zespół krótkiego jelita, zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki. Występuje też przy nadużywaniu leków przeczyszczających osmotycznie czynnych (sól gorzka, laktuloza, makrogole). Biegunka sekrecyjna (wydzielnicza) powstaje w wyniku zwiększonego wydzielania do światła jelita elektrolitów i wody. Może to być wynikiem defektów wrodzonych (biegunka chlorowa, biegunka sodowa), działania toksyn bakteryjnych (np. E. coli), guzów hormonalnie czynnych (VIP-oma, rakowiak) lub zaburzeń autoimmunologicznych. Biegunka spowodowana przyspieszoną motoryką jelita występuje w zespole jelita nadwrażliwego, nadczynności tarczycy, podczas stosowania leków prokinetycznych, np. cisaprydu. U dzieci najczęściej występuje jako zaburzenie czynnościowe (biegunka czynnościowa). Biegunka zapalna występuje w przewlekłych zapalnych chorobach jelit (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna, alergia pokarmowa, lamblioza, zaburzenia odporności). Jak często występuje biegunka przewlekła? W zależności od przyczyny występowanie waha się od ułamka procenta (we wrodzonych defektach enzymatycznych) do ponad 20% populacji (nietolerancja laktozy). Jak się objawia biegunka przewlekła? Objawy biegunki osmotycznej występują po spożyciu nietolerowanego składnika pokarmowego, np. laktozy, fruktozy. Ustępują po jego wyłączeniu z diety. Objawy biegunki poinfekcyjnej ustępują po przerwaniu karmienia doustnego. Biegunka sekrecyjna utrzymuje się także po zaprzestaniu karmienia. Biegunka zapalna lub w zaburzeniach motoryki jelita występuje w łączności z innymi objawami tych chorób lub zaburzeń. Co robić w razie wystąpienia objawów biegunki przewlekłej? Jeżeli znany jest związek biegunki z nietolerancją pokarmową, to wystarczy ograniczenie lub wyłączenie tego składnika pokarmowego z diety (np. laktozy lub fruktozy). Jeżeli przyczyną są leki przeczyszczające lub prokinetyczne, to wystarczy ich ograniczenie lub odstawienie. W pozostałych stanach, zwłaszcza jeżeli występuje ubytek masy ciała lub zwolnienie tempa rozwoju fizycznego dziecka, zazwyczaj zachodzi konieczność przeprowadzenia badań specjalistycznych w warunkach szpitalnych. Jak lekarz stawia diagnozę? Nieocenioną pomocą służy wywiad chorobowy, z którego można dowiedzieć się o podłożu biegunki, jak związek ze spożytymi produktami (mleko, owoce), przebyte ostre biegunki, antybiotykoterapia, objawy współistniejące wskazujące pewne jednostki chorobowe, w których występują biegunki. Ustępowanie biegunki po zaprzestaniu karmienia wskazuje na biegunkę osmotyczną. Oddawanie luźnych stolców tylko w okresie czuwania przy dobrym rozwoju fizycznym dziecka, przy jednoczesnym małym spożyciu tłuszczów może wskazywać na biegunkę czynnościową. U części dzieci zachodzi konieczność przeprowadzenia jednego lub kilku z niżej wymienionych badań pracownianych: 1. Badanie kału ocena osmolarności kału i jednoczesnego stężenia elektrolitów w stolcu pozwala na rozróżnienie biegunki osmotycznej od sekrecyjnej ocena wydalania tłuszczów w kale może wskazywać na zewnątrzwydzielniczą niewydolność trzustki lub na jelitowe zaburzenie wchłaniania tłuszczów ocena zawartości elastazy lub chymotrypsyny również służy do oceny trzustki zawartość alfa1-antytrypsyny w kale, która jest zwiększona w enteropatii z utratą białka, a także w zapalnych chorobach jelit badanie bakteriologiczne i parazytologiczne kału przy podejrzeniu tła parazytologicznego lub bakteriologicznego biegunki. 2. Test oddechowy po doustnym obciążeniu laktozą, sacharozą lub fruktozą pozwala na wykazanie nietolerancji cukrów, a także może wskazywać na zespół przerostu bakteryjnego w jelicie cienkim. 3. Badania krwi w kierunku obecności przeciwciał przeciw endomysium (EmA) i tkankowej transglutaminazie (tTG) immunoglobulina E i przeciwciała przeciwko alergenom pokarmowym stężenia elektrolitów i badanie gazometryczne w biegunkach sekrecyjnych (np. chlorowa, sodowa) badania hormonalne przy podejrzeniu nadczynności tarczycy lub guzów wydzielających enterohormony. 4. Biopsja jelita cienkiego w celu oceny histologicznej i histochemicznej przy podejrzeniu celiakii, alergii pokarmowej lub defektów enzymatycznych jelita cienkiego. 5. Ocena endoskopowa jelita grubego w celu wykazania zapalnego podłoża biegunki, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego lub choroby Crohna. Jakie są sposoby leczenia biegunki przewlekłej? Sposoby te zależą od przyczyny. W nietolerancji laktozy lub fruktozy wystarczy ograniczyć spożycie mleka, soków lub owoców. Jeżeli dziecko toleruje produkty o mniejszej zawartości laktozy, jak kefiry lub jogurty, to należy je uwzględnić w jego diecie jako źródło białka i wapnia. W udowodnionej alergii wyłącza się produkt wywołujący chorobę, najczęściej mleko, które można zastąpić jego hydrolizatami. Przy zaburzeniu trawienia i wchłaniania tłuszczów konieczne może być zastosowanie w diecie tłuszczów zawierających średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe (MCT). Ten rodzaj tłuszczów powinien znajdować się w diecie osób z enteropatią z utratą białka. W celiakii wprowadza się dietę bezglutenową. Farmakologiczne leczenie choroby podstawowej, np. wrzodziejącego zapalenia jelita grubego, choroby Crohna, zespołu przerostu bakteryjnego, lambliozy lub biegunki poantybiotykowej. Niewydolność zewnątrzwydzielnicza trzustki wymaga substytucji enzymów trzustkowych. W przypadku biegunki sekrecyjnej (chlorowa, sodowa) należy podawać dziecku odpowiednie mieszanki elektrolitowych wyrównujących ich niedobory w organizmie dziecka. U wielu dzieci pewną pomoc może przynieść zastosowanie probiotyków. Leczenie chirurgiczne stosuje się u dzieci z guzami hormonalnie czynnymi (rakowiak, VIP-oma, gastronoma, rak rdzeniasty tarczycy), są to jednak choroby bardzo rzadkie w wieku dziecięcym. Czy jest możliwe całkowite wyleczenie? Zależy to od przyczyny biegunki. Możliwe jest w biegunce poantybiotykowej i w zespole przerostu bakteryjnego, jakkolwiek w tej ostatniej chorobie mogą być nawroty. W alergii pokarmowej u większości dzieci objawy ustępują pomiędzy 2. a 5. rokiem życia. U pozostałych pacjentów rokowanie zależy od choroby podstawowej. Co robić po zakończeniu leczenia? Kontynuować postępowanie dietetyczne oraz leczenie choroby podstawowej. Co robić, aby uniknąć zachorowania? Przy antybiotykoterapii dołączenie probiotyków może okazać się pomocne w zapobieganiu biegunce poantybiotykowej. Nieprzekraczanie tolerowanej ilości laktozy lub fruktozy chroni przed biegunką w przypadku nietolerancji tych cukrów. Osoby z nietolerancją laktozy mogą spożywać mleko z ograniczoną zawartością laktozy albo dodawać preparaty zawierające laktazę. Tabela. Przyczyny przewlekłej biegunki u dzieci (opr. H. Szajewska) Częste przyczyny Niespecyficzna biegunka przewlekła, czyli tzw. biegunka pędraków • Jedna z najczęstszych przyczyn biegunki przewlekłej u dzieci • Zwykle występuje między 1. a 3. rż. • Stolce z niestrawionymi resztkami pokarmowymi • Prawidłowy rozwój fizyczny i psychiczny! • Zwykle samoistne ustąpienie objawów ok. 4. roku życia • Najczęściej spowodowana jest złym zbilansowaniem diety (nadmiar napojów, zwłaszcza wysoko węglowodanowych oraz zawierających sorbitol, niedobór tłuszczu) • Leczenie: zwykle niepotrzebne; ew. dieta bogatoresztkowa, wysokotłuszczowa i niskowęglowodanowa z ograniczeniem napojów Niewydolność trzustki • Przyczyny: mukowiscydoza, zespół Schwachmana, zapalenie trzustki • Stolce: liczne, cuchnące, obfite, tłuszczowe Zespół krótkiego jelita Szczegółowe omówienie – patrz tutaj Celiakia Szczegółowe omówienie – patrz: tutaj Środki przeczyszczające • W wyniku nadużywania leków przeczyszczających (o działaniu osmotycznym) przez nastolatki pragnące się odchudzić • Zwykle biegunka wodnista Biegunka poinfekcyjna • Rozpoznawana w przypadku ostrego epizodu biegunkowego o zakaźnej lub przypuszczalnie zakaźnej etiologii utrzymującego się dłużej niż 14 dni, z towarzyszącymi zaburzeniami trawienia i wchłaniania prowadzącymi do zahamowania prawidłowego przyrostu masy ciała dziecka • Różny stopień uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego (aż do całkowitego zaniku kosmków jelitowych) • Przyczyny: (1) przewlekające się zakażenie przewodu pokarmowego (np. EPEC, EAgEC); (2) powtórne zakażenie innym patogenem; (3) wystąpienie nadwrażliwości na pokarm (najczęściej na białka mleka krowiego lub soi) Nietolerancja węglowodanów • Pierwotne: autosomalne, recesywne niedobory enzymatyczne (np. wrodzony niedobór laktazy; hipolaktazja ludzi dorosłych; niedobór sacharazy/izomaltazy) • Wtórne: zmniejszenie aktywności enzymów związane z uszkodzeniem błony śluzowej (np. w przebiegu biegunki infekcyjnej, celiakii, alergii pokarmowej); najczęściej stwierdza się wtórny niedobór laktazy (aktywność laktazy jest największa na szczycie kosmków) • Biegunka fermentacyjna Zespół jelita drażliwego Szczegółowe omówienie – patrz tutaj. Przewlekłe nieswoiste zapalenie jelit • Typowe objawy: niewyjaśnione stany gorączkowe, zaburzenia wzrostu, ubytek masy ciała, biegunka, bóle brzucha, stolce ze śluzem i domieszką krwi. Szczegółowe omówienie – patrz tutaj. Alergia na pokarm Szczegółowe omówienie – patrz tutaj. Rzadkie przyczyny Pierwotna nietolerancja węglowodanów • Autosomalne, recesywne niedobory enzymatyczne Biegunka chlorkowa • Częstość występowania 1:43 000 • Choroba genetycznie uwarunkowana, dziedziczoną autosomalnie recesywnie • Przyczyna choroby: mutacja genu DRA (down regulated in adenoma) zlokalizowanego na chromosomie VII, a kodującego białko biorące udział w wymianie Cl-/HCO3-. • Objawy choroby ujawniają się już w ciąży u matki pod postacią wielowodzia • Poszerzone pętle jelitowe w USG płodu • U dziecka zaraz po urodzeniu bardzo charakterystyczna jest wodnista biegunka, z hipochloremią, hiponatremią i zasadowicą metaboliczną (!) • Stolec: wysokie stężenie Cl- >90 mmol/l • Choroba źle leczona prowadzi zwykle do zahamowania rozwoju somatycznego oraz niewydolności nerek • Leczenie: nawadnianie, uzupełnianie strat jonowych sodu i chloru; eksperymentalnie stosuje się inhibitory pompy protonowej. Biegunka sodowa • Defekt wymiany Na+/H+ • Wodnista biegunka od urodzenia • Kwasica metaboliczna • Stolec: wysokie stężenie sodu (>100 mmol/). Biegunka niepoddająca się leczeniu Wrodzony zanik mikrokosmków • Wodnista biegunka od urodzenia • Często rodzinne występowania lub pokrewieństwo pomiędzy rodzicami • Rozpoznanie na podstawie badania histopatologicznego (mikroskopia elektronowa: nieprawidłowy rąbek szczoteczkowy, mikrogranule) Dysplazja epitelialna • Wodnista biegunka od urodzenia • Często rodzinne występowania lub pokrewieństwo pomiędzy rodzicami • Objawem towarzyszącym bywa zarośnięcie nozdrzy tylnych, zapalenie rogówki • Rozpoznanie na podstawie badania histopatologicznego (umiarkowany do znacznego zanik kosmków; obecność „kępek” błony śluzowej; przerost i rozgałęzienia krypt; nieprawidłowa ekpresja α2β1 integryny i desmogleiny. Biegunka fenotypowa • Początek 1-3 mż. • Biegunka wodnista • Dziecko urodzone za małe w stosunku do wieku płodowego • Objawy towarzyszące: dysmorfia twarzy; hiperteloryzm; nieprawidłowe włosy. Enteropatia immunologiczna • Początek 3-12 mż. • Biegunka wodnista • Znaczny zanik kosmków • Objaw patognomoniczny: Blaszka właściwa, aktywacja limfocytów T, limfocyty T CD25+, ↑HLA-DR Enteropatia autoimmunizacyjna • Początek 3-12 mż. • Biegunka wodnista, czasami z krwią • Objawy pozajelitowe (towarzyszące choroby autoimmunologiczne np. cukrzyca, glomerulonephritis, dermatosis) • Obecność autoprzeciwciał • Blaszka właściwa, aktywacja limfocytów T, limfocyty T CD25+, ↑HLA-DR * Postęp w metodach diagnostycznych sprawia, że ta klasyfikacja podlega stałym zmianom. Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website. Jakie mogą być typy i przyczyny biegunki u dziecka Na biegunkę u dzieci, zarówno tych mniejszych, jak i większych, narzeka wielu rodziców. Jeśli ten problem dotyka również Twojego malucha, poniżej znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące typu biegunek i ich przyczyn. Biegunkę u dzieci może wywołać wiele czynników (więcej na temat rodzajów i przyczyn biegunki możesz przeczytać tutaj). Najczęściej ma ona postać ostrą, krótkotrwałą, która ustępuje po 3-5 dniach bez stosowania specyficznego leczenia. W czasie jej trwania ogromnie istotne jest uzupełnianie płynów i podawanie dziecku delikatnych posiłków. W pierwszej kolejności należy jednak skupić się na odpowiednim nawodnieniu. Biegunka, by być klasyfikowana jako ostra nie może trwać dłużej niż 14 dni, zazwyczaj jednak ustaje w ciągu tygodnia. To właśnie z takim rodzajem biegunki rodzice spotykają się najczęściej. W Europie przeciętne dziecko zmaga się z nią 2 razy w roku. Jest ona także najczęstszą przyczyną hospitalizacji dzieci poniżej 3. roku życia. Jakie są przyczyny ostrej biegunki? U ponad połowy dzieci niestety nie udaje się ich ustalić. W pozostałej grupie najczęstszą przyczyną są zakażenia wirusowe (rotawirusy, adenowirusy, norowirusy), znacznie rzadziej bakteryjne (Campylobacter, Salmonella, Shigella), a najrzadziej zakażenia pierwotniakami. W przypadku biegunki ostrej nie wykonuje się rutynowo szczegółowych badań laboratoryjnych. Lekarz decyduje o ich zleceniu najczęściej, kiedy biegunka przechodzi w formę przewlekającą się (ponad 14 dni) lub przewlekłą (ponad 4 tygodnie), ma bardzo ciężki przebieg, pojawia się krew w stolcu lub istnieją podejrzenia, co do zakażenia bakteryjnego lub pierwotniakami. Sposób leczenia zależy od wieku dziecka i oczywiście przyczyny biegunki. W większości przypadków zalecone zostanie Ci regularne nawadnianie malucha i stosowanie diety. Informacje o tym, jak powinna wyglądać dieta przy biegunce ostrej u dziecka znajdziesz tutaj. Kiedy biegunka Twojego dziecka przewleka się i trwa powyżej 2-3 tygodni, pediatra może zdiagnozować biegunkę przewlekłą. Ta z kolei, zgodnie ze swoją definicją, trwa 4 i więcej tygodni. W czasie jej trwania stolce dziecka są zwykle luźne, wodniste, niekiedy zawierają śluz lub krew i pojawiają się 3 razy na dobę. Większe znaczenie ma w tym przypadku nieprawidłowy wygląd stolca niż częstość ich oddawania. Przyczyn występowania biegunki przewlekłej jest wiele. Poniżej znajdziesz najważniejsze z nich wraz z krótkim opisem. Biegunka pędraków – występuje u dzieci między 6. a 36. miesiącem życia. Dziecko oddaje najczęściej 2-3 luźne stolce na dobę, które zawierają resztki pokarmowe. Najczęściej ustępuje ona samoistnie wraz z wiekiem. Ciężkie i nawracające infekcje – długotrwała biegunka pojawia się na skutek zaburzeń trawienia i wchłaniania wywołanych przez infekcję i/lub jej leczenie. Konieczna jest odbudowa mikrobiomu, czyli populacji dobroczynnych bakterii w jelitach dziecka, przy pomocy odpowiedniej diety. Niektóre zakażenia pierwotniakami, np. Giardia lamblia – biegunka i wymioty mają najczęściej charakter nawracający. Konieczne jest stosowanie leków zaleconych przez pediatrę. Długotrwałe stosowanie antybiotyków – również może być przyczyną biegunki przewlekłej. Lekarz często decyduje o zmianie lub odstawieniu antybiotyku i zaleca odbudowę mikrobiomu jelitowego dziecka przy pomocy diety lub probiotyków. Choroby zapalne jelit – przewlekła biegunka towarzyszy wrzodziejącemu zapaleniu jelita grubego i chorobie Leśniowskiego-Crohna. U dziecka pojawiają się nawracające bóle brzucha, w stolcu może być obecny śluz i krew. Ponadto obserwowane są zaburzenia wzrastania lub spadek masy ciała. W obu przypadkach niezbędna jest opieka gastroenterologa, który wskaże najbardziej optymalny sposób leczenia. Celiakia – stan zapalny jelit spowodowany glutenem, którego źródłem są takie zboża, jak pszenica, żyto i jęczmień. Jednym z jej objawów może być właśnie przewlekła biegunka. Stolce dziecka są wtedy luźne, „strzelające” i mogą zawierać śluz i krew. Biegunce często towarzyszą zaburzenia wzrastania, utrata masy ciała czy niedokrwistość. Leczenie polega na stosowaniu diety bezglutenowej. Alergia na białka mleka krowiego może być przyczyną biegunki, a jej przebieg zależy od stopnia nasilenia alergii. U dziecka może pojawić się krew i śluz w stolcu. Zespół rozrostu bakteryjnego – zaburzenia mikrobiomu jelitowego na skutek długotrwałej antybiotykoterapii. Objawem może być długotrwała biegunka i bóle brzucha. Nietolerancje pokarmowe – jedną z najczęstszych jest nietolerancja laktozy. Luźne stolce pojawiają się tak długo, jak w diecie znajdują się produkty mleczne zawierające laktozę. Nietolerancja laktozy może być stała lub przejściowa, np. przy antybiotykoterapii. W tym przypadku konieczne jest stosowanie w diecie dziecka produktów mlecznych bezlaktozowych. Inne choroby – niewydolność trzustki, biegunki wrodzone, stany zapalne jelit o podłożu autoimmunologicznym. Jeśli szukasz informacji, jak powinna wyglądać dieta przy biegunce przewlekłej zobacz tutaj. Niezależnie od powodu wystąpienia biegunki przewlekłej, w każdym przypadku zwiększa ona ryzyko utraty masy ciała, zahamowania wzrostu, rozwoju niedożywienia, wystąpienia wtórnych zaburzeń odporności i pogorszenia rozwoju. Z tego względu, jeśli zmaga się z nią Twoje dziecko, przedyskutuj z pediatrą wprowadzenie do menu pociechy dodatkowego wsparcia żywieniowego w postaci żywności medycznej dla najmłodszych. Literatura Ignyś I., Krawczyński M. Symptomatologia gastroenterologiczna [w]: Norma kliniczna w pediatrii (red. M. Krawczyńskiego). WL PZWL, Warszawa 2005. Czerwonika-Szaflarska M., Adamska I. Ostra biegunka u dzieci – najnowsze wytyczne. Forum Medycyny Rodzinnej 2009, tom 3, nr 6, 431–438. Korycka M. Sytuacja epidemiologiczna zakażeń rotawirusowych dzieci w Polsce. Przegląd Epidemiol. 2004; 58 (4): 649–653. Szajewska H. Ostra biegunka infekcyjna [w]: Gastroenterologia dziecięca w codziennej praktyce. (red. Nauk. Horvath A.) PZWL. Warszawa. 2019; 11-16. Dziechciarz P i Horvath A. Biegunka przewlekła [w]: Gastroenterologia dziecięca w codziennej praktyce. (red. Nauk. Horvath A.) PZWL. Warszawa. 2019; 61-68. Mogą Cię również zainteresować Od około trzech miesięcy cierpie na przewlekłą biegunkę, w toalecie pojawiam się trzy razy dnia. Próbowałam węgla aktywowanego, zmieniłam dietę- nic. Mam studia i stresującą pracę i z tym wiązałam swoje dolegliwości. Niemniej jednak jest to dla mnie bardzo uciążliwe, a dziś w stolcu pojawiła się krew. Czy ktoś miał może podobne dolegliwości? Jakie brać leki, do jakiego lekarza się zgłosić? Czy to objaw jakiejś poważnej choroby? Błagam o pomoc! Cytuj Witam moja córka prawie 3letnia skarży się na silny ból odbytu . Nie ma żadnego zaczerwienia . Od wczoraj ma silną biegunkę . Teraz od godziny biegunka pojawiła się 4razy przestała to kontrolować nie woła tylko robi w majtki a przy tym okropnie płacze . Niestety lekarz zamknięty zostaje nam jedynie szpital . KOBIETA, 21 LAT ponad rok temu Fakty o zdrowiu - Oburęczne dzieci bardziej nadpobudliwe? Witam, ból odbytu na pewno wynika z podrażnienia śluzówki wskutek częstego oddawania stolców. Co do samej biegunki, to w przypadku tak małego dziecka konieczne jest niezwłoczne skonsultowanie się z lekarzem – biegunka, która z czasem nasila się aż do 4 stolców na godzinę, może prowadzić do odwodnienia i utraty elektrolitów. Dla małych dzieci może być to stanem zagrożenia życia. Proszę zapoznać się z tym artykułem, powinien rozwiać Pani wątpliwości: Przyczyn choroby może być wiele – u dzieci często są to infekcje bakteryjne, wymagające podania leków przeciwbiegunkowych, a także elektrolitów. Konieczne jest także właściwe nawadnianie dziecka. Więcej informacji pod tym adresem: Przypominamy, że udzielane informacje stanowią jedynie informację poglądową. W celu uzyskania diagnozy oraz zaplanowania leczenia, prosimy o zasięgnięcie osobistej porady lekarskiej 0 Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Dlaczego mam taką biegunkę podczas karmienia piersią? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Jak powstrzymać biegunkę u 7-miesięcznego dziecka? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Ból brzucha, gazy, biegunka u dziecka przedszkolnego – odpowiada Lek. Małgorzata Horbaczewska Co mogą znaczyć takie stolce u dziecka? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Co robić z biegunką u małego dziecka? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Co robić z tą biegunką po posiłkach? – odpowiada dr n. med Monika Łukaszewicz Dlaczego niemowlę oddaje papkowaty stolec? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Co robić z biegunką w 27 tygodniu ciąży? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Co może być przyczyną luźnych stolców u syna? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Co podać 9-miesięcznemu dziecku na biegunkę? – odpowiada Lek. Paweł Baljon artykuły

przewlekła biegunka u dziecka forum